Dobór bielizny po operacji piersi wymaga uwzględnienia aktualnego kształtu klatki piersiowej, obwodu pod biustem, wielkości zachowanej piersi, rodzaju przebytego zabiegu oraz ewentualnie używanej protezy. Pomiary do biustonosza po mastektomii pomagają ustalić rozmiar obwodu i miseczki, ale sam wynik zapisany w centymetrach nie przesądza jeszcze o tym, że konkretny model będzie wygodny. Konstrukcje poszczególnych producentów różnią się głębokością miseczek, elastycznością pasa pod biustem, wysokością boków, położeniem kieszonek na protezę i zakresem rozmiarów.
Sytuacja po mastektomii różni się również od standardowego pomiaru wykonywanego przed zakupem klasycznego biustonosza. Po jednostronnym usunięciu piersi nie zawsze można po prostu poprowadzić centymetr wokół obu piersi i potraktować uzyskany wynik jak zwykły obwód biustu. Po stronie operowanej może brakować tkanki, a docelową objętość miseczki ma później uzupełnić proteza. Po mastektomii obustronnej punkt odniesienia wygląda jeszcze inaczej, ponieważ dobór miseczek wiąże się w większym stopniu z planowanym rozmiarem protez oraz proporcjami sylwetki.
Pomiar może być potrzebny nie tylko przy pierwszym zakupie. Rozmiar noszony przed operacją nie musi pozostać właściwy po zakończeniu leczenia. Na obwód i dopasowanie wpływają między innymi zmiany masy ciała, obrzęk pooperacyjny, przebudowa tkanek, kształt blizny, asymetria po zabiegu oraz późniejsze zmiany sylwetki. Właśnie dlatego warto potraktować pomiar jako ocenę aktualnego ciała, a nie próbę odtworzenia dawnego rozmiaru za wszelką cenę.
Ważny jest również moment wykonania pomiarów. Bezpośrednio po operacji tkanki mogą być obrzęknięte, wrażliwe i zmieniać się stosunkowo szybko. Bielizna potrzebna na tym etapie często pełni inne zadanie niż docelowy biustonosz protetyczny. Może służyć delikatnemu podtrzymaniu, ułatwiać dostęp do operowanej okolicy albo zapewniać kompresję, jeśli lekarz ją zalecił. Docelowe dopasowanie bielizny do protezy warto wykonywać wtedy, gdy stan tkanek pozwala już na korzystanie z takiego rozwiązania.
Nie oznacza to, że wcześniej nie wykonuje się żadnych pomiarów. Rozmiar jest potrzebny również przy wyborze bielizny pooperacyjnej. Trzeba jednak rozróżnić pomiar wykonywany w celu zakupu biustonosza na wczesny etap rekonwalescencji od dopasowania modelu protetycznego przeznaczonego do długotrwałego użytkowania.
Jak zmierzyć obwód pod biustem i przygotować się do pomiaru?
Podstawowym wymiarem przy wyborze biustonosza jest obwód klatki piersiowej bezpośrednio pod biustem. Warto przygotować miękki centymetr krawiecki, który można swobodnie poprowadzić wokół tułowia. Sztywna miarka budowlana nie nadaje się do tego celu, ponieważ nie układa się zgodnie z kształtem ciała.
Pomiar najlepiej wykonywać w pozycji stojącej, jeśli stan zdrowia pozwala bezpiecznie przyjąć taką pozycję. Tułów powinien znajdować się w naturalnym ustawieniu. Nie trzeba nadmiernie prostować pleców, wypinać klatki piersiowej ani wciągać brzucha. Celem jest uzyskanie wymiaru odpowiadającego sylwetce podczas zwykłego funkcjonowania.
Centymetr prowadzi się bezpośrednio pod piersią i wokół klatki piersiowej, dbając o jego poziome położenie. Taśma nie powinna opadać na plecach ani przesuwać się wysoko w kierunku łopatek. Jeśli jedna osoba wykonuje pomiar samodzielnie, pomocne może być sprawdzenie w lustrze, czy centymetr przebiega poziomo.
Taśma powinna przylegać do ciała. Nie należy pozostawiać dużego luzu „na wygodę”, ponieważ w gotowym biustonoszu właśnie pas pod biustem odpowiada za znaczną część stabilizacji. Zbyt luźny obwód może przesuwać się ku górze, a w modelu protetycznym razem z nim może zmieniać położenie proteza.
Jednocześnie pomiar nie powinien powodować bolesnego ściskania klatki piersiowej. Po operacji okolica może pozostawać szczególnie wrażliwa. Nie ma potrzeby zaciskania centymetra tak mocno, aby tworzył głębokie wgłębienie w skórze.
Warto zapisać rzeczywisty wynik w centymetrach, zamiast od razu samodzielnie przeliczać go na rozmiar biustonosza. Poszczególni producenci stosują własne tabele i zakresy. Wynik 78 cm nie oznacza automatycznie, że każdy produkt oznaczony określonym rozmiarem będzie pasował identycznie.
W klasycznych systemach rozmiarowych obwody biustonoszy występują zazwyczaj w odstępach pięciocentymetrowych, ale sposób przypisania rzeczywistego pomiaru do rozmiaru trzeba sprawdzić w tabeli konkretnej marki. Jest to bezpieczniejsze niż korzystanie z jednej uniwersalnej zasady zaokrąglania.
Pomiar pod biustem warto wykonać więcej niż raz. Jeśli dwa wyniki znacząco się różnią, dobrze sprawdzić ułożenie centymetra. Różnica może wynikać z jego przesunięcia, nadmiernego napięcia albo zmiany pozycji ciała.
Przy przygotowaniu pomiarów dobrze zapisać nie tylko samą liczbę, ale również datę wykonania pomiaru. Ma to praktyczne znaczenie podczas rekonwalescencji. Jeśli po kilku tygodniach biustonosz zaczyna układać się inaczej, można ponownie zmierzyć obwód i sprawdzić, czy zmieniła się sylwetka.
Po operacji nie warto przywiązywać się do rozmiaru zapamiętanego sprzed zabiegu. Nawet jeśli wcześniej przez wiele lat używany był na przykład ten sam obwód, aktualny pomiar może wskazywać inną wartość. Zmiana nie świadczy o błędzie. Ciało po leczeniu może mieć inne proporcje.
Znaczenie ma także stan skóry i blizny. Jeśli miejsce, przez które miałby przebiegać centymetr, jest świeże, bolesne albo wymaga szczególnej ochrony, nie należy wykonywać pomiaru na siłę. W takiej sytuacji warto ustalić właściwy moment pomiaru z osobą prowadzącą leczenie lub specjalistą zajmującym się doborem bielizny protetycznej.
Obwód pod biustem jest tylko pierwszą częścią przygotowania. Drugi wymiar służy określeniu objętości potrzebnej w miseczce. Tutaj sposób postępowania może różnić się zależnie od tego, czy operacja dotyczyła jednej piersi, obu piersi, czy wykonano zabieg oszczędzający.
Jeśli obie piersi pozostają obecne, obwód biustu można mierzyć w jego najpełniejszym miejscu, prowadząc centymetr poziomo wokół ciała. Taśma powinna przylegać, ale nie może spłaszczać piersi. Wynik zestawia się następnie z pomiarem pod biustem zgodnie z tabelą rozmiarową producenta.
Po jednostronnej mastektomii sytuacja wymaga innego podejścia. Zachowana pierś staje się ważnym punktem odniesienia dla wielkości docelowej miseczki oraz protezy. Jedną ze stosowanych metod jest pomiar od środka mostka przez najbardziej wysunięty punkt zachowanej piersi do środka kręgosłupa, a następnie wykorzystanie tego wymiaru do oszacowania pełnego obwodu. Takiej metody nie należy jednak traktować jako uniwersalnego wzoru obowiązującego dla wszystkich marek i protez. Tabela producenta i sposób dopasowania konkretnego systemu mają pierwszeństwo.
Inną możliwością jest wykonanie pomiaru w biuście już z używaną protezą umieszczoną w prawidłowo dopasowanym biustonoszu. Taki sposób może być przydatny podczas wymiany bielizny na kolejną, gdy użytkowniczka ma już protezę o właściwej wielkości. Pomiar wykonuje się wtedy w najszerszym miejscu sylwetki bez mocnego ściskania protezy i zachowanej piersi.
Te dwa sposoby dotyczą różnych sytuacji. Przy pierwszym doborze protezy nie należy zakładać, że użytkowniczka zna już docelowy obwód w biuście, natomiast przy zakupie kolejnego biustonosza posiadana i dobrze dopasowana proteza może stanowić przydatny punkt odniesienia.
Po obustronnej mastektomii klasyczne wyliczanie miseczki na podstawie naturalnego obwodu piersi traci część praktycznego znaczenia. Wielkość miseczek trzeba zestawić z protezami, które użytkowniczka zamierza nosić, oraz z proporcjami klatki piersiowej. W tej sytuacji szczególnie przydatne może być profesjonalne dopasowanie.
Nie należy również utożsamiać rozmiaru protezy piersi z literą miseczki bez sprawdzenia tabeli. Producenci protez mogą stosować własne oznaczenia numeryczne, a zależność pomiędzy numerem protezy, obwodem pod biustem i rozmiarem miseczki nie musi wyglądać identycznie we wszystkich systemach.
Jeśli osoba ma już protezę, przed zakupem nowej bielizny warto zapisać jej dokładne oznaczenie. Przydatne są nazwa modelu, rozmiar, strona oraz kształt. Informacje te ułatwiają sprawdzenie, czy dana kieszeń i miseczka mogą współpracować z posiadanym produktem.
Jak przygotować pomiary po jednostronnej lub obustronnej mastektomii?
Po jednostronnej mastektomii celem dopasowania nie jest mechaniczne uzyskanie dwóch identycznych wymiarów ciała. Biustonosz i proteza mają tworzyć stabilny układ, który pozwala uzyskać komfortowe proporcje sylwetki oraz utrzymać protezę we właściwym położeniu.
Zachowana pierś dostarcza informacji o potrzebnej objętości i kształcie po drugiej stronie. Trzeba jednak uwzględnić jej naturalny kształt, wysokość, pełność oraz sposób układania się w miseczce. Sama wartość obwodu nie opisuje wszystkich tych cech.
Dwie osoby z takim samym obwodem pod biustem i takim samym wynikiem w biuście mogą potrzebować innych fasonów. Jedna pierś może mieć większą pełność u góry, druga u dołu. Różnić może się szerokość podstawy piersi i jej projekcja. Z tego powodu tabela rozmiarów pozwala wyznaczyć rozmiar początkowy do przymiarki, a nie gwarantuje idealnego dopasowania każdego modelu oznaczonego tą samą cyfrą i literą.
Po operacji oszczędzającej pierś pomiar również może wymagać większej uwagi. Pierś może mieć zmieniony kształt albo objętość. Jeśli występuje asymetria, można rozważać nakładkę modelującą zamiast pełnej protezy, zależnie od indywidualnych potrzeb.
W takiej sytuacji warto zapisać klasyczny obwód pod biustem i obwód w najszerszym miejscu, ale podczas przymiarki trzeba szczególnie dokładnie ocenić obie miseczki. Jedna może wymagać uzupełnienia, podczas gdy druga powinna pomieścić naturalną pierś bez ściskania.
Po rekonstrukcji piersi pomiar ma jeszcze inne znaczenie. Rekonstruowana pierś może mieć inną konsystencję, kształt i sposób układania się niż pierś naturalna. Jeżeli lekarz pozwolił już przejść z bielizny pooperacyjnej do codziennej, rozmiar trzeba dobierać do aktualnej sylwetki, a nie do rozmiaru używanego przed operacją.
W okresie bezpośrednio po rekonstrukcji mogą obowiązywać zalecenia dotyczące specjalnego biustonosza kompresyjnego lub stabilizującego. W takim przypadku sposób pomiaru i wybór rozmiaru powinny odpowiadać instrukcji konkretnego produktu. Zwykła tabela bielizny protetycznej może nie być właściwym narzędziem do doboru specjalistycznej odzieży kompresyjnej.
Przed wykonaniem pomiarów warto ustalić, jaki rodzaj biustonosza jest poszukiwany. Biustonosz pooperacyjny, kompresyjny i protetyczny z kieszonkami nie są produktami o identycznym zadaniu. Pomiar 80 cm pod biustem może być punktem wyjścia dla wszystkich tych kategorii, ale sposób dalszego dopasowania będzie zależał od konstrukcji.
Jeśli celem jest zakup biustonosza do protezy, trzeba przygotować informację o protezie. Jeśli celem jest bielizna kompresyjna po niedawnej operacji, ważniejsze stają się zalecenia dotyczące konkretnego produktu i poziomu stabilizacji. Jeśli potrzebny jest miękki model wypoczynkowy, priorytetem może być komfort skóry oraz łatwość zakładania.
Warto też zanotować, po której stronie wykonano operację. Wiele biustonoszy protetycznych ma kieszenie po obu stronach, ale nie wszystkie produkty muszą mieć identyczną konstrukcję. Przy protezie asymetrycznej znaczenie ma także strona, dla której została zaprojektowana.
Podczas przygotowania danych można zapisać obwód pod biustem, pomiar w biuście lub wymiar zachowanej piersi, aktualnie noszony rozmiar, oznaczenie protezy oraz stronę operowaną. Taki zestaw informacji daje znacznie lepszy punkt wyjścia niż podanie wyłącznie rozmiaru biustonosza używanego kilka lat wcześniej.
Nie warto natomiast samodzielnie zwiększać lub zmniejszać wyników „na zapas”. Jeśli centymetr pokazuje określoną wartość, najlepiej ją zapisać. Dopiero tabela konkretnego producenta wskazuje, jaki rozmiar należy przymierzyć.
Ważna jest również technika pomiaru. Centymetr skręcony na plecach może zawyżyć albo zaniżyć wynik. Podobny problem pojawia się wtedy, gdy z przodu przebiega prawidłowo, ale z tyłu podnosi się o kilka centymetrów.
Przy ograniczonej ruchomości rąk samodzielne poprowadzenie taśmy wokół pleców może być trudne. Pomoc drugiej osoby może zwiększyć dokładność pomiaru, ponieważ pozwala utrzymać centymetr poziomo bez wykonywania bolesnych ruchów barkami.
Osoba pomagająca nie powinna jednak nadmiernie zaciskać taśmy. Dobrze, aby użytkowniczka mogła swobodnie powiedzieć, czy nacisk jest bolesny albo czy centymetr przebiega przez wrażliwe miejsce.
Przy dużej asymetrii szczególnie trudno ocenić rozmiar wyłącznie na podstawie liczb. Profesjonalna przymiarka pozwala wtedy sprawdzić, jak różne objętości miseczek i protez zachowują się na ciele. Pomiar jest początkiem doboru, natomiast przymiarka weryfikuje wynik.
Jeśli użytkowniczka ma już protezę, biustonosz warto przymierzać razem z nią. Pusta kieszeń może wyglądać dobrze, lecz po włożeniu protezy zmieniają się ciężar, napięcie materiału i ułożenie całej konstrukcji.
Podczas przymiarki należy ocenić położenie pasa pod biustem. Powinien przebiegać stabilnie wokół tułowia i nie podjeżdżać wysoko na plecach. Jeśli przesuwa się podczas ruchu, obwód może być zbyt luźny albo konstrukcja może nie pasować do sylwetki.
Zbyt ciasny obwód również nie jest właściwym rozwiązaniem. Może powodować silne wcinanie, otarcia i dyskomfort, szczególnie w okolicy wrażliwej skóry. Stabilność nie powinna oznaczać bolesnego ucisku.
Miseczka po stronie zachowanej piersi powinna pomieścić tkankę bez nadmiernego ściskania. Jeżeli górna krawędź mocno wcina się w pierś, miseczka może być za mała lub mieć niekorzystny dla tej sylwetki kształt. Jeśli materiał wyraźnie się marszczy i pozostaje pusty, warto sprawdzić inny rozmiar albo fason.
Po stronie protezy należy ocenić położenie jej wewnątrz kieszeni. Proteza powinna pozostawać stabilna podczas chodzenia, siadania i spokojnego pochylania. Nie powinna wysuwać się z kieszeni ani przemieszczać w kierunku pachy.
Ważna jest także wysokość obu stron. Proteza powinna tworzyć możliwie harmonijną linię z zachowaną piersią, jeśli taki jest cel jej stosowania. Jeśli znajduje się wyraźnie wyżej lub niżej, przyczyną może być rozmiar protezy, kształt miseczki, regulacja ramiączka albo konstrukcja biustonosza.
Nie należy próbować rozwiązywać każdej różnicy przez mocne skracanie jednego ramiączka. Ramiączka pomagają stabilizować miseczki, ale nie powinny przejmować całego ciężaru protezy i piersi. Nadmierne skrócenie może powodować ucisk barku i zmieniać ułożenie biustonosza.
Po mastektomii znaczenie może mieć również wysokość bocznych części. Bardziej zabudowany bok pomaga osłonić okolicę pachową i utrzymywać protezę, ale u niektórych osób może wchodzić zbyt wysoko pod pachę. Pomiar obwodu nie informuje o tej cesze, dlatego trzeba ocenić ją podczas przymiarki.
To samo dotyczy dekoltu. Wyższa konstrukcja może lepiej zasłaniać krawędź protezy lub nierówności w okolicy operowanej. Głębszy dekolt może być wygodniejszy pod określonym ubraniem, ale wymaga takiego kształtu miseczki i kieszeni, który nadal stabilnie utrzymuje protezę.
Jak wykorzystać wyniki pomiarów przy wyborze biustonosza po mastektomii?
Po zapisaniu pomiarów należy porównać je z tabelą rozmiarów wybranego producenta. Nie warto zakładać, że 80C jednej marki będzie miało identyczną objętość i konstrukcję jak 80C innego producenta. Nawet w ramach jednej marki poszczególne fasony mogą układać się nieco inaczej.
Pierwszym parametrem pozostaje obwód. Pas powinien zapewniać stabilną podstawę dla miseczek. Jest to szczególnie ważne podczas korzystania z protezy, ponieważ jej ciężar wpływa na zachowanie całego biustonosza.
Jeżeli obwód jest za luźny, użytkowniczka może próbować kompensować problem przez skracanie ramiączek. Nie jest to dobre rozwiązanie. Pas nadal będzie przesuwał się po tułowiu, a ramiączka mogą nadmiernie obciążać barki.
Jeżeli obwód jest zbyt ciasny, problemu nie należy ignorować w przekonaniu, że biustonosz z czasem zawsze się rozciągnie. Szczególnie po operacji mocny miejscowy nacisk może być niekomfortowy. Trzeba ocenić inny rozmiar lub konstrukcję.
Rozmiar miseczki powinien odpowiadać zarówno zachowanej piersi, jak i protezie. Przy jednostronnej mastektomii dobór protezy i biustonosza wzajemnie się uzupełniają. Nie zawsze da się najpierw niezależnie wybrać dowolną protezę, a następnie znaleźć do niej przypadkowy biustonosz.
Jeżeli proteza jest zbyt duża dla miseczki, materiał może mocno się napinać, a proteza znajdować się za wysoko lub wysuwać się z kieszeni. Zbyt mała proteza może nie wypełniać miseczki i przemieszczać się podczas ruchu.
Kształt protezy również ma znaczenie. Modele symetryczne, asymetryczne i częściowe wypełniają miseczkę w inny sposób. Sama zgodność numeru rozmiaru nie daje pełnej informacji o dopasowaniu.
Dlatego przy przygotowywaniu się do zakupu warto mieć ze sobą lub zanotować dokładne dane używanej protezy, a podczas przymiarki umieścić ją w kieszeni. Pozwala to ocenić efekt w warunkach zbliżonych do codziennego użytkowania.
Jeżeli proteza dopiero będzie dobierana, pomiary biustonosza mogą pomóc w określeniu punktu wyjścia, lecz warto dopasowywać oba elementy jako współpracujący zestaw. Dotyczy to szczególnie pierwszej protezy po operacji.
Po obustronnej mastektomii użytkowniczka może mieć większą swobodę w wyborze docelowej objętości piersi, ale nadal musi uwzględnić szerokość klatki piersiowej, obwód oraz proporcje sylwetki. Bardzo duża proteza umieszczona w źle dopasowanym biustonoszu może zwiększać obciążenie ramiączek i pogarszać stabilność.
Warto także rozróżnić protezy stałe od lekkich protez tymczasowych lub wypoczynkowych. Bezpośrednio po operacji często potrzebne są inne rozwiązania niż po pełnym wygojeniu. Cięższej protezy nie należy wprowadzać wcześniej tylko dlatego, że mieści się w kieszonce.
Przy wyborze pierwszego biustonosza protetycznego dobrze jest ocenić materiał kieszonek. Powinien być miękki i nie drażnić skóry. Otwór kieszeni musi umożliwiać wygodne wkładanie i wyjmowanie protezy, ale po jej umieszczeniu konstrukcja powinna ograniczać przypadkowe wysuwanie.
Ramiączka warto dobierać do ciężaru piersi i protezy. Szersze mogą rozkładać nacisk na większej powierzchni. Przy większym biuście lub cięższej protezie bywa to szczególnie wygodne.
Nie oznacza to jednak, że każda osoba po mastektomii musi używać bardzo szerokich ramiączek. Na dalszym etapie dostępne są różne fasony bielizny protetycznej. Jeśli biustonosz stabilnie podtrzymuje sylwetkę i nie powoduje dyskomfortu, można uwzględnić również preferencje estetyczne.
Przednie zapięcie może być korzystne przy ograniczonej ruchomości barków, ale nie jest konieczne dla każdej użytkowniczki. Po zakończeniu rekonwalescencji wiele osób może swobodnie korzystać z modeli zapinanych z tyłu. Wybór powinien odpowiadać rzeczywistej sprawności i wygodzie.
Jeśli ruchomość rąk nadal pozostaje ograniczona, warto podczas przymiarki sprawdzić, czy użytkowniczka potrafi samodzielnie założyć i zdjąć biustonosz. Idealne dopasowanie po założeniu przez drugą osobę nie rozwiązuje problemu, jeśli codzienna obsługa produktu jest zbyt trudna.
Przydatnym elementem przygotowania może być zanotowanie cech obecnie używanego biustonosza. Jeśli pas podjeżdża do góry, miseczka się marszczy, proteza przesuwa albo ramiączka mocno wciskają się w barki, takie informacje pomagają ustalić, czego należy szukać w kolejnym modelu.
Nie zawsze rozwiązaniem jest zmiana samego rozmiaru. Czasem problem wynika z fasonu. Dwa biustonosze w identycznym rozmiarze mogą różnić się szerokością miseczek, wysokością boków, elastycznością materiału i sposobem rozmieszczenia kieszeni.
Dlatego przygotowanie pomiarów powinno zakończyć się przymiarką, a nie automatycznym zakupem pierwszego produktu odpowiadającego tabeli. Po założeniu warto spojrzeć na linię pasa pod biustem, ułożenie miseczek, położenie protezy i zachowanie ramiączek.
Następnie dobrze wykonać kilka zwykłych ruchów. Jeśli stan po operacji pozwala, można spokojnie usiąść, wstać, przejść kilka kroków i pochylić tułów. Proteza powinna pozostać w kieszeni, a biustonosz nie powinien przesuwać się znacząco.
Warto także założyć na chwilę ubranie, które zwykle będzie noszone z biustonoszem. Pozwala to ocenić proporcje sylwetki i wysokość obu piersi. Czasem różnica niewidoczna podczas patrzenia na samą bieliznę staje się wyraźniejsza pod cienką bluzką.
Nie trzeba dążyć do matematycznej identyczności obu stron. Naturalne piersi także często różnią się wielkością i kształtem. Celem jest komfort, stabilność protezy oraz efekt, z którym użytkowniczka czuje się dobrze.
Pomiary warto ponawiać. Zmiana masy ciała, leczenie, obrzęk, upływ czasu i zmiana protezy mogą wpływać na rozmiar. Jeśli wcześniej wygodny biustonosz zaczyna podjeżdżać, wcinać się albo przestaje stabilnie utrzymywać protezę, ponowne zmierzenie obwodu pod biustem i ocena miseczki są lepszym rozwiązaniem niż ciągłe skracanie ramiączek.
Zmiana rozmiaru nie oznacza, że wcześniejszy pomiar wykonano źle. Ciało może po prostu zmienić się od momentu zakupu.
Przygotowując się do doboru biustonosza po mastektomii, warto więc mieć aktualny pomiar pod biustem, informację pozwalającą określić potrzebną objętość miseczki, dane używanej protezy i wiedzę o stronie operowanej. Przy jednostronnej mastektomii ważnym punktem odniesienia pozostaje zachowana pierś. Przy obustronnej większego znaczenia nabierają rozmiar protez, szerokość klatki piersiowej i planowane proporcje sylwetki.
Centymetry wyznaczają punkt początkowy, tabela producenta pomaga wybrać rozmiar do przymiarki, a ostateczną ocenę daje zachowanie biustonosza na ciele razem z protezą. Pas pod biustem powinien pozostać stabilny, miseczka nie powinna nadmiernie uciskać ani odstawać, kieszeń ma bezpiecznie utrzymywać protezę, a ramiączka nie powinny przejmować całego ciężaru.
Tak przygotowane pomiary ułatwiają wybór zarówno pierwszego biustonosza protetycznego, jak i kolejnych modeli używanych w późniejszym okresie. Pozwalają też uniknąć częstego błędu polegającego na kupowaniu bielizny wyłącznie według rozmiaru noszonego przed operacją. Po mastektomii warto mierzyć aktualną sylwetkę, uwzględniać rodzaj protezy i każdorazowo sprawdzać tabelę konkretnego produktu, ponieważ właśnie połączenie tych informacji daje najlepszą podstawę do wyboru wygodnej i stabilnej bielizny.
