Codzienna pielęgnacja zewnętrznej protezy piersi pomaga usuwać z jej powierzchni pot, naturalne substancje obecne na skórze oraz pozostałości kosmetyków, a jednocześnie pozwala regularnie kontrolować stan produktu. Sposób czyszczenia zależy jednak od rodzaju protezy. Inaczej można postępować ze standardową protezą silikonową noszoną w kieszonce biustonosza, inaczej z modelem samoprzylepnym, a jeszcze inne wymagania może mieć miękka forma pooperacyjna, proteza pływacka lub model wyposażony w dodatkowe rozwiązania konstrukcyjne. Najważniejszym punktem odniesienia pozostaje instrukcja dołączona do konkretnego produktu, ponieważ podobny wygląd dwóch protez nie oznacza identycznych zasad pielęgnacji.
Zewnętrzna proteza piersi służy do uzupełnienia kształtu piersi po mastektomii, operacji oszczędzającej lub w innych sytuacjach, w których występuje asymetria. Wiele modeli wykonuje się z miękkiego silikonu zamkniętego w cienkiej, elastycznej powłoce. Taka konstrukcja pozwala uzyskać naturalny kształt i ruch protezy, ale wymaga ostrożnego obchodzenia się z jej powierzchnią. Ostre paznokcie, biżuteria, szpilki, nożyczki, pilniki oraz pazury zwierząt mogą uszkodzić delikatną folię.
Dlatego pielęgnacja zaczyna się jeszcze przed samym myciem. Protezę najlepiej chwytać całą dłonią, bez punktowego wciskania w nią paznokci. Pierścionki lub bransoletki, które mogłyby zahaczyć o powierzchnię, warto zdjąć przed czyszczeniem. Szczególnej ostrożności wymagają lekkie protezy silikonowe, ponieważ rozwiązania zmniejszające ich masę mogą mieć inną konstrukcję niż klasyczny model pełnosilikonowy.
Regularnego czyszczenia nie należy utożsamiać z intensywnym szorowaniem. Celem jest usunięcie zabrudzeń bez naruszania zewnętrznej warstwy protezy. Standardowe silikonowe modele wielu producentów można myć ręcznie przy użyciu łagodnego środka wskazanego w instrukcji. W przypadku protez Amoena producent zaleca codzienne mycie ręczne preparatem przeznaczonym do pielęgnacji protez albo łagodnym mydłem, następnie dokładne spłukanie czystą wodą i delikatne osuszenie miękkim ręcznikiem. Protezy samoprzylepne wymagają odrębnego postępowania, ponieważ trzeba chronić właściwości powierzchni przylegającej.
Nie warto więc tworzyć jednej domowej metody dla wszystkich produktów. Alkohol, aceton, niektóre rozpuszczalniki, agresywne detergenty czy przypadkowe preparaty czyszczące mogą uszkodzić zewnętrzną powłokę określonych protez. Podobny problem może dotyczyć kosmetyków pozostających na skórze. Balsam, olejek lub puder mogą tworzyć osad na powierzchni produktu, a przy protezie samoprzylepnej dodatkowo osłabiać jej przyczepność.
Jak prawidłowo myć silikonową i samoprzylepną protezę piersi?
Częstotliwość pielęgnacji należy sprawdzić w instrukcji konkretnego modelu. W przypadku wielu silikonowych protez przeznaczonych do codziennego użytkowania producent zaleca mycie każdego dnia. Ma to praktyczne uzasadnienie, ponieważ wewnętrzna powierzchnia styka się ze skórą albo materiałem kieszonki, a w ciągu dnia gromadzą się na niej pot, sebum i pozostałości produktów pielęgnacyjnych.
Jeśli proteza jest noszona w kieszonce biustonosza i nie ma warstwy samoprzylepnej, czyszczenie zwykle pozostaje stosunkowo proste. Najpierw należy wyjąć ją z bielizny. Protezy nie powinno się pozostawiać w kieszonce podczas prania biustonosza, chyba że instrukcja konkretnego produktu wyraźnie przewiduje inne postępowanie.
Do mycia warto przygotować miejsce, w którym proteza nie spadnie na twardą podłogę. Umywalka lub blat powinny być wolne od ostrych przedmiotów. Czyste dłonie i krótko spiłowane paznokcie ograniczają ryzyko przypadkowego przebicia cienkiej powierzchni. Jeśli użytkowniczka ma długie paznokcie, powinna szczególnie uważać podczas chwytania protezy za krawędzie.
Temperaturę wody należy dostosować do instrukcji. Przy wielu protezach stosuje się wodę letnią. Bardzo gorąca woda nie poprawia skuteczności czyszczenia i może nie odpowiadać wymaganiom materiału. Nie warto również samodzielnie dezynfekować protezy poprzez gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub stosowanie wysokiej temperatury.
Na powierzchnię nanosi się środek dopuszczony przez producenta i delikatnie rozprowadza dłonią. Nie potrzeba mocnego zgniatania silikonu. Ruchy powinny być spokojne i łagodne, szczególnie przy krawędziach, które mogą być cieńsze niż środkowa część produktu.
Po umyciu trzeba dokładnie spłukać środek czyszczący. Pozostałości preparatu nie powinny tworzyć warstwy na powierzchni. Następnie protezę delikatnie osusza się miękkim ręcznikiem lub ściereczką zgodnie z zaleceniem dla konkretnego modelu.
Nie należy wykręcać protezy tak jak mokrej odzieży. Silikonowa proteza piersi nie wymaga wyciskania wody z wnętrza, ponieważ ciecz znajduje się przede wszystkim na jej zewnętrznej powierzchni. Mocne skręcanie może niepotrzebnie obciążać powłokę.
Warto też odróżnić mycie od usuwania trwałych przebarwień. Niektóre materiały odzieżowe mogą pozostawiać na powierzchni protezy ślady barwnika. Jeśli przebarwienie nie znika podczas zwykłego czyszczenia, nie należy automatycznie sięgać po mocniejszy rozpuszczalnik. W przypadku części protez trwała zmiana koloru nie wpływa na funkcję produktu, natomiast próba jej usunięcia agresywną substancją może uszkodzić powłokę.
Szczególne zasady dotyczą protez samoprzylepnych, które mają powierzchnię przeznaczoną do bezpośredniego kontaktu ze skórą. Warstwa ta powinna zachować swoje właściwości adhezyjne, dlatego sposób jej mycia ma bezpośredni wpływ na późniejsze przyleganie.
Przykładem są protezy Amoena Contact. Do ich powierzchni samoprzylepnej producent przewiduje specjalny preparat czyszczący oraz miękką szczoteczkę. Preparat nakłada się na suchą powierzchnię adhezyjną, szczoteczkę zwilża letnią wodą, a następnie czyści powierzchnię zgodnie z instrukcją. Po dokładnym wypłukaniu protezę pozostawia się do wyschnięcia w sposób wskazany przez producenta.
W przypadku takiej konstrukcji nie należy zastępować zalecanego preparatu przypadkowym kosmetykiem, płynem do naczyń czy silnym detergentem. Niektóre środki mogą zmniejszyć przyczepność warstwy samoprzylepnej. Problem może pojawić się również wtedy, gdy na skórze pozostaje tłusty balsam, olejek lub inny kosmetyk.
Przed przyklejeniem protezy skóra powinna być przygotowana zgodnie z instrukcją produktu. Jeśli producent wymaga skóry czystej i suchej, stosowanie bezpośrednio przed założeniem tłustego kremu może utrudnić przyleganie.
Powierzchni adhezyjnej nie powinno się skrobać paznokciem. Jeżeli pojawiają się na niej drobne skupiska materiału lub zabrudzenia, trzeba postępować według instrukcji, zamiast usuwać je nożyczkami, pęsetą czy innym ostrym narzędziem. Mechaniczne uszkodzenie warstwy przylegającej może trwale pogorszyć właściwości protezy.
Równie ostrożnie trzeba ją zdejmować. Gwałtowne odrywanie za jedną krawędź może obciążać zarówno produkt, jak i skórę. Przy protezach samoprzylepnych należy stosować sposób zdejmowania opisany przez producenta, podtrzymując protezę i stopniowo oddzielając ją od ciała.
Codzienne czyszczenie powierzchni samoprzylepnej nie jest zabiegiem kosmetycznym wykonywanym wyłącznie ze względów estetycznych. Pot, sebum i pozostałości produktów do pielęgnacji mogą ograniczać przyczepność, dlatego prawidłowe mycie pomaga zachować właściwości użytkowe protezy.
Inne zasady mogą dotyczyć miękkich form pooperacyjnych. Nie wszystkie wykonuje się z silikonu. Część ma tekstylne pokrycie i lekkie wypełnienie, które można wyjąć lub regulować. W takim przypadku instrukcja może rozdzielać pielęgnację pokrowca i samego wkładu.
Przykładowo w określonych lekkich formach wypoczynkowych pokrowiec można prać zgodnie z zaleceniami producenta, natomiast wewnętrznego elementu nie należy zanurzać w wodzie ani wkładać do pralki. Rodzaj materiału trzeba więc ustalić przed pierwszym myciem, zamiast kierować się wyłącznie wyglądem produktu.
Podobna zasada dotyczy protez pływackich. Kontakt z wodą basenową lub morską jest dla nich przewidzianym zastosowaniem, ale po pływaniu wymagają pielęgnacji zgodnej z instrukcją. Po zakończeniu aktywności warto usunąć z powierzchni pozostałości chlorowanej lub słonej wody w sposób przewidziany dla konkretnego modelu.
Proteza codzienna nie powinna automatycznie zastępować produktu przeznaczonego do pływania. Jeśli użytkowniczka regularnie korzysta z basenu, warto sprawdzić, czy posiadany model dopuszcza taki sposób użytkowania. Oznaczenie protezy jako wodnej lub pływackiej informuje, że konstrukcję przygotowano z uwzględnieniem takich warunków.
Jeszcze innego podejścia mogą wymagać protezy z dodatkowymi mechanizmami, na przykład regulowaną komorą powietrzną. W takim produkcie poza powierzchnią silikonową występuje zawór lub inny element służący do zmiany objętości. Nie należy manipulować nim podczas czyszczenia w sposób nieprzewidziany przez producenta.
Jeśli w okolicy zaworu pojawi się zabrudzenie, trzeba stosować instrukcję konkretnego modelu. Nie powinno się wkładać do otworu igieł, patyczków ani innych przypadkowych przedmiotów. Element służący do regulacji jest częścią konstrukcji protezy, a nie otworem przeznaczonym do samodzielnego czyszczenia od środka.
Suszenie i przechowywanie protezy piersi — jak chronić jej kształt?
Po umyciu proteza powinna zostać wysuszona zgodnie z zaleceniami dla konkretnego modelu. Standardowe silikonowe protezy można zwykle delikatnie osuszyć miękkim ręcznikiem. Nie należy mocno pocierać powierzchni ani wykręcać produktu.
Przy protezach samoprzylepnych sposób suszenia ma dodatkowe znaczenie dla warstwy adhezyjnej. Powierzchni przylegającej nie warto wycierać przypadkową tkaniną, jeśli instrukcja zaleca pozostawienie jej do wyschnięcia. Włókna ręcznika mogłyby pozostać na lepkiej powierzchni i pogorszyć jej właściwości.
W przypadku produktów Contact producent zaleca po wypłukaniu pozostawienie powierzchni do wyschnięcia. Dopiero po prawidłowym wysuszeniu proteza odzyskuje warunki potrzebne do ponownego przylegania.
Nie należy przyspieszać procesu przez kładzenie protezy na bardzo gorącym grzejniku, używanie wysokiej temperatury czy pozostawianie jej w miejscu intensywnie nagrzewanym przez słońce. Jeśli producent dopuszcza konkretną metodę przyspieszonego suszenia, trzeba trzymać się wskazanych warunków.
Po wyschnięciu pojawia się kolejna kwestia, czyli przechowywanie protezy w sposób pomagający zachować jej kształt. Wiele silikonowych modeli dostarcza się z profilowanym opakowaniem lub specjalną wkładką. Producent może zalecać odkładanie protezy właśnie do takiej formy, gdy nie jest używana.
Ma to szczególne znaczenie przy dłuższym przechowywaniu. Pozostawienie miękkiej protezy ściśniętej między przedmiotami, złożonej lub przygniecionej ciężką zawartością szuflady może prowadzić do niekorzystnego obciążenia jej powierzchni.
Protezy nie należy składać na pół ani mocno zgniatać tylko po to, aby zajmowała mniej miejsca. Jeśli produkt ma zachowywać naturalną krzywiznę, opakowanie dostarczone przez producenta pomaga utrzymać ją podczas okresu, kiedy proteza nie znajduje się w biustonoszu.
Miejsce przechowywania powinno ograniczać kontakt z ostrymi przedmiotami. Szuflada, w której znajdują się agrafki, nożyczki, broszki czy inne akcesoria mogące przebić powłokę, nie jest dobrym miejscem dla niezabezpieczonej protezy.
W domu warto również uwzględnić zwierzęta. Pazury kota lub psa mogą przebić delikatną powłokę silikonowej protezy, dlatego produkt nie powinien pozostawać bez zabezpieczenia na łóżku, kanapie czy niskiej półce.
Proteza nie powinna leżeć w miejscu narażonym na przypadkowe przygniecenie. Jeśli przechowuje się ją w szufladzie, dobrze pozostawić dla niej przestrzeń odpowiadającą jej rozmiarowi. Nie należy układać na niej ciężkich przedmiotów.
Podczas podróży warto wykorzystać oryginalne lub inne przeznaczone do tego zabezpieczenie zgodne z instrukcją. Wrzucona luzem do mocno wypchanej walizki proteza może zostać zgnieciona przez ubrania, kosmetyczkę czy obuwie. Ochrona przed naciskiem i ostrymi przedmiotami jest ważniejsza niż maksymalne ograniczenie miejsca w bagażu.
Jeśli proteza jest samoprzylepna, jej warstwa przylegająca wymaga zabezpieczenia zgodnego z zaleceniami producenta. Nie należy kłaść lepkiej powierzchni bezpośrednio na przypadkowym materiale, papierze czy zakurzonej półce.
Przy dłuższej przerwie w noszeniu warto zachować oryginalne elementy ochronne, jeśli producent je przewidział. Dotyczy to zarówno profilowanej podstawki, jak i osłon powierzchni stosowanych w konkretnych modelach.
Temperatura przechowywania również może mieć znaczenie. Nie należy pozostawiać protezy w warunkach skrajnego nagrzania, na przykład przez długi czas na desce rozdzielczej samochodu stojącego w pełnym słońcu. Szczegółowe ograniczenia temperatury trzeba sprawdzić w instrukcji produktu.
Nie warto też przechowywać protezy w miejscu, w którym regularnie ma kontakt z substancjami chemicznymi. Rozpuszczalniki, środki czyszczące i inne agresywne preparaty powinny znajdować się osobno.
Kosmetyki wymagają podobnej ostrożności. Balsamy, olejki i pudry mogą pozostawiać osad na wewnętrznej powierzchni protezy, dlatego warto pozwolić produktom pielęgnacyjnym wchłonąć się zgodnie z zaleceniami oraz przestrzegać instrukcji dotyczącej kontaktu konkretnej protezy z kosmetykami.
Nie oznacza to konieczności rezygnacji z pielęgnacji skóry po mastektomii. Chodzi o rozdzielenie potrzeb skóry od wymagań materiału protezy. Jeśli lekarz lub inny specjalista zalecił preparat do skóry, jego stosowania nie należy zmieniać wyłącznie ze względu na protezę bez konsultacji. Można natomiast ustalić sposób i porę aplikacji, które nie będą kolidowały z użytkowaniem produktu.
W przypadku protez samoprzylepnych kosmetyki mogą mieć jeszcze większy wpływ na przyczepność. Tłusta warstwa pomiędzy skórą a silikonem adhezyjnym może sprawić, że proteza będzie trzymała się słabiej. Dlatego przygotowanie skóry przed założeniem modelu samoprzylepnego powinno odpowiadać jego instrukcji.
Jak rozpoznać, że proteza wymaga dokładniejszej kontroli lub zmiany sposobu pielęgnacji?
Codzienne mycie daje dobrą okazję do obejrzenia całej powierzchni. Warto sprawdzić przednią i tylną część, krawędzie, miejsca łączenia oraz dodatkowe elementy konstrukcyjne. Niewielka zmiana koloru nie musi oznaczać utraty funkcjonalności, ale pęknięcie lub naruszenie powłoki wymaga innej oceny.
Uszkodzonej protezy silikonowej nie należy samodzielnie kleić, zszywać ani zaklejać przypadkową taśmą. Wewnątrz znajduje się materiał zamknięty w specjalnej powłoce, a domowa naprawa może nie przywrócić pierwotnych właściwości.
Jeśli powierzchnia staje się nietypowo lepka, szorstka, pomarszczona albo pojawia się widoczne rozszczelnienie, warto sprawdzić instrukcję i skontaktować się z punktem, w którym dobierano produkt. Przy protezie samoprzylepnej trzeba odróżnić prawidłową lepkość warstwy adhezyjnej od zmian wynikających z zabrudzenia lub uszkodzenia.
Spadek przyczepności modelu samoprzylepnego nie zawsze oznacza zużycie. Najpierw warto sprawdzić jakość czyszczenia, stan skóry i używane kosmetyki. Regularne, dokładne mycie właściwym środkiem pomaga przywracać i utrzymywać właściwości powierzchni adhezyjnej.
Nie należy natomiast próbować zwiększać przyczepności za pomocą klejów nieprzeznaczonych do protezy. Dodatkowy preparat może uszkodzić powierzchnię produktu albo podrażnić skórę.
Jeśli proteza zaczyna nieprzyjemnie pachnieć mimo regularnego mycia, warto sprawdzić zarówno sposób pielęgnacji, jak i stan kieszonki biustonosza. Bielizna również wymaga regularnego prania. Czysta proteza wkładana każdego dnia do mocno przepoconej kieszonki szybko ponownie styka się z wilgocią i zabrudzeniami.
Podczas pielęgnacji warto zatem traktować protezę i bieliznę jako dwa oddzielne produkty wymagające własnych zasad czyszczenia. Protezy silikonowej nie należy automatycznie prać razem z biustonoszem, natomiast bieliznę trzeba pielęgnować według oznaczeń na metce.
Przy częstym poceniu regularność ma jeszcze większe znaczenie. Dotyczy to między innymi cieplejszych miesięcy, aktywności fizycznej i sytuacji, w których proteza przez wiele godzin znajduje się blisko skóry. Pot pozostający na powierzchni może tworzyć osad.
Nie trzeba jednak zwiększać intensywności czyszczenia poprzez stosowanie silniejszych środków. Częstsza pielęgnacja i agresywniejsza pielęgnacja to dwie różne rzeczy. Jeśli proteza wymaga częstego mycia, nadal należy korzystać z metod bezpiecznych dla jej materiału.
Przy protezie używanej do pływania po każdym pobycie w basenie warto stosować procedurę przewidzianą przez producenta. Chlor, sól i kosmetyki do opalania tworzą inne warunki niż zwykłe codzienne noszenie. Nie należy pozostawiać mokrej protezy na wiele godzin w zamkniętej torbie razem z kostiumem kąpielowym.
Również przed spakowaniem do przechowywania proteza powinna być czysta i sucha. Wilgoć zamknięta wraz z produktem nie jest pożądana, zwłaszcza jeśli proteza znajduje się w tekstylnym pokrowcu lub opakowaniu.
Przy wyborze nowej protezy warto więc zapytać nie tylko o rozmiar, kształt i masę, lecz także o sposób czyszczenia, zalecany preparat, częstotliwość pielęgnacji, metodę suszenia i wymagania dotyczące przechowywania. Te informacje mają znaczenie dla codziennej wygody. Osoba, która ma ograniczoną sprawność dłoni, może potrzebować produktu łatwego do bezpiecznego chwytania i czyszczenia.
W przypadku protezy samoprzylepnej warto przed zakupem sprawdzić, jakie akcesoria pielęgnacyjne będą potrzebne. Jeśli producent przewiduje specjalny preparat i szczoteczkę, są one częścią codziennego sposobu korzystania z produktu, a nie jedynie opcjonalnym dodatkiem.
Przy standardowej protezie silikonowej pielęgnacja bywa prostsza, ale również wymaga systematyczności. Delikatne mycie ręczne, dokładne płukanie, łagodne osuszanie oraz zabezpieczenie przed przebiciem i odkształceniem tworzą podstawę codziennego postępowania.
Nie należy kierować się poradą dotyczącą innego modelu tylko dlatego, że obie protezy wyglądają podobnie. Jedna może mieć zwykłą silikonową tylną powierzchnię, druga warstwę samoprzylepną, trzecia komorę powietrzną, a czwarta tekstylne pokrycie i piankowe wnętrze. Każde z tych rozwiązań może wymagać innej pielęgnacji.
Podobnie nie warto przyjmować, że wszystkie protezy jednej marki mają identyczne wymagania. Serie przeznaczone do codziennego noszenia, modele Contact, formy wypoczynkowe, produkty pływackie i protezy z regulacją objętości mogą różnić się instrukcją.
Jeżeli użytkowniczka nie pamięta, jaki dokładnie model posiada, warto najpierw odszukać jego oznaczenie na opakowaniu, dokumentacji produktu lub innych zachowanych materiałach. Znajomość nazwy i wariantu protezy ułatwia zastosowanie właściwego sposobu pielęgnacji.
Stan protezy warto kontrolować również podczas wkładania jej do kieszonki biustonosza. Jeśli kieszeń stała się zbyt ciasna, silikon może być stale zgniatany. Zbyt mała przestrzeń nie tylko pogarsza wygląd sylwetki, lecz także niepotrzebnie obciąża produkt.
Podczas przechowywania podobny problem powoduje odkładanie protezy pod ciężkimi rzeczami. Miękkość jest zaletą podczas noszenia, ale nie oznacza odporności na każdy rodzaj nacisku. Profilowane opakowanie pozwala podtrzymać naturalną krzywiznę bez ściskania.
Warto zachować opakowanie również z tego powodu, że ułatwia bezpieczne przewożenie produktu. Oryginalna forma lub podstawka pomaga chronić kształt protezy, zwłaszcza gdy przez kilka dni nie będzie używana.
Jeżeli proteza ma być przechowywana przez dłuższy czas, powinna być wcześniej umyta, dokładnie wysuszona i zabezpieczona. Miejsce powinno być czyste oraz niedostępne dla zwierząt i małych dzieci, a produkt nie powinien stykać się z ostrymi akcesoriami.
Prawidłowa pielęgnacja nie polega więc na stosowaniu jak największej liczby środków. Wręcz przeciwnie, im bardziej specjalistyczny materiał, tym ważniejsze jest używanie tylko metod przewidzianych dla konkretnej protezy. Mocniejszy detergent, środek dezynfekujący czy rozpuszczalnik nie musi czyścić lepiej, a może uszkodzić cienką folię lub warstwę samoprzylepną.
Podczas codziennego użytkowania najbezpieczniejszą zasadą pozostaje regularność i delikatność. Protezę wyjmuje się z biustonosza, czyści zgodnie z instrukcją, dokładnie spłukuje, suszy w sposób właściwy dla jej konstrukcji, a po zakończeniu użytkowania odkłada w miejsce chroniące ją przed naciskiem, przebiciem i deformacją.
Szczególnej uwagi wymagają protezy samoprzylepne, lekkie oraz modele wyposażone w dodatkowe technologie, ponieważ niewłaściwe czyszczenie może wpływać nie tylko na wygląd, ale także na właściwości użytkowe. W modelu samoprzylepnym chodzi o zachowanie przyczepności, w lekkim o ochronę delikatnej konstrukcji, a w protezie regulowanej również o bezpieczne obchodzenie się z zaworem i mechanizmem zmiany objętości.
Jeśli mimo prawidłowego mycia proteza zaczyna zachowywać się inaczej niż wcześniej, nie warto automatycznie zmieniać środka czyszczącego. Najpierw należy sprawdzić powierzchnię produktu, sposób przechowywania, stan biustonosza oraz zgodność wykonywanych czynności z instrukcją. W przypadku uszkodzenia potrzebna może być ocena produktu zamiast kolejnych prób czyszczenia.
Zewnętrzna proteza piersi powinna być traktowana jak wyrób wymagający regularnej, lecz łagodnej pielęgnacji. Standardową protezę silikonową zazwyczaj myje się ręcznie zgodnie z zaleceniem producenta, spłukuje i delikatnie osusza. Proteza samoprzylepna wymaga ochrony powierzchni adhezyjnej i stosowania wskazanego sposobu czyszczenia. Formy tekstylne, pływackie oraz regulowane mogą mieć własne zasady.
Najważniejsze jest więc rozpoznanie posiadanego modelu i stosowanie instrukcji przeznaczonej właśnie dla niego. Pozwala to uniknąć częstych błędów: używania agresywnych detergentów, alkoholu lub rozpuszczalników, szorowania powierzchni, wycierania warstwy samoprzylepnej niewłaściwą tkaniną, ściskania protezy paznokciami, pozostawiania jej przy źródle intensywnego ciepła czy przechowywania pod ciężkimi przedmiotami. Delikatne mycie, prawidłowe suszenie, ochrona powierzchni oraz przechowywanie w sposób podtrzymujący kształt pomagają zachować właściwości zewnętrznej protezy piersi podczas codziennego użytkowania.
